От Цахкунка до международных авторитетных платформ / Ծաղկունքից մինչեւ միջազգային հեղինակավոր հարթակներ
Юра Саргсян: он превратил армянскую кухню в национальную визитную карточку
Есть люди, чьи имена уже давно вышли за рамки их профессии. Они становятся символом своего дела, культурным послом своей страны, носителями творческого духа своего народа. Именно таким человеком является шеф-повар Юра Саргсян — человек, чья жизнь и работа являются лучшим доказательством того, что для великих достижений вовсе не обязательно жить в крупных мировых столицах. Иногда достаточно любить свою землю, верить в свои силы и никогда не терять дорогу домой.
2026 год ознаменовался в профессиональной биографии Юры Саргсяна ещё одним важным достижением. В рамках престижной международной премии WHERETOEAT INTERNATIONAL 2026 он был включён в шорт-лист номинации «Шеф-повар года» в Армении, оказавшись в числе шести лучших шеф-поваров республики. В том же году на этой авторитетной платформе, представляющей лучшие рестораны и шеф-поваров из семи стран мира, достойное место занял и созданный им проект «Tsaghkunk Chef House». Эта оценка была не просто личным успехом, но и международным признанием армянской кулинарной культуры, одним из преданных последователей которой долгие годы был и остаётся Юра Саргсян.
WHERETOEAT INTERNATIONAL уже давно перестал быть просто премией. Это международная профессиональная площадка, где встречаются гастрономические культуры разных стран, формируются новые направления развития отрасли и оцениваются люди, которые своей работой меняют представление о современной кулинарии.
Юра Саргсян родился 3 апреля 1979 года в селе Цахкунк Гехаркуникской области. Именно здесь начался его жизненный путь, который сегодня известен не только в Армении, но и далеко за её пределами.
В 1996–2004 годах он учился в экономическом университете, а позже, в 2010–2011 годах, прошёл профессиональную стажировку в Москве и на Кипре, углубив кулинарные знания и познакомившись с международным опытом.
Однако настоящим университетом для Юры стала сама жизнь. Его профессиональный путь начался ещё в 1998 году. Первые шаги он сделал в качестве повара, работал в разных ресторанах, с годами накапливал опыт, совершенствовал мастерство и постепенно формировал свой собственный творческий почерк. В его трудовой биографии — рестораны «Аревик», «Ергир», «Арарат Холл», затем «Cascade Royal», «Alpine Castle», «Best Western Bohemian Resort» и ряд других известных заведений.
За годы работы он познакомился с различными кухнями мира, освоил новые технологии, работал по международным стандартам, но на всём этом пути никогда не терял самого главного — любви к армянской кухне и чувства ответственности перед ней.
Многие, достигнув профессиональных успехов, стремятся уехать как можно дальше от родины. Юра Саргсян выбрал противоположный путь. Он вернулся.
Вернулся не для того, чтобы отдыхать, а чтобы созидать. Вернулся с убеждением, что любое признание в мире имеет ценность только тогда, когда ты можешь поставить его на службу своей родине.
Именно из этого убеждения родилась его самая смелая идея — создать место, куда люди будут приходить не просто поесть, а знакомиться с Арменией.
Вскоре эта идея превратилась в реальность. Вернувшись в родной Цахкунк, Юра Саргсян основал два гостевых дома-ресторана, которые сегодня уже давно известны не только в Армении, но и далеко за её пределами. Люди из разных стран мира приезжают в это маленькое село, чтобы попробовать его авторские блюда, ощутить тепло армянского дома и открыть для себя ту Армению, которая не умещается на страницах туристических путеводителей.
Один из них Юра назвал «Дом повара». Название не случайно. Это не просто гостевой дом или ресторан, а идея, имеющая свою чёткую миссию — сохранять, развивать и вдохнуть новую жизнь в армянские кулинарные традиции.
«Дом повара» — это дом, созданный большой семьёй. Сын оформляет и расписывает стены гостевого дома, мать готовит традиционные армянские заготовки, жена руководит работой гостевого дома. Каждый вносит свой вклад в создание атмосферы этого дома, и, возможно, именно поэтому гость здесь очень быстро перестаёт чувствовать себя просто посетителем.
Сегодня имя «Tsaghkunk Chef House» уже давно обозначает не просто обычный ресторан. Оно стало своеобразным центром армянской кулинарной культуры, где национальная кухня представлена не как память о прошлом, а как живая культура, которая продолжает развиваться, рождать новые идеи и достойно представлять себя миру.
Здесь каждое блюдо имеет свою историю, каждый рецепт — память. Каждый посетитель — желанный гость.
Люди из разных стран мира приезжают в Цахкунк не только для того, чтобы попробовать блюда, приготовленные Юрой Саргсяном. Они приезжают, чтобы ощутить атмосферу армянского дома, познакомиться с простотой сельской жизни, культурой армянского гостеприимства и понять, почему об Армении часто начинает говорить именно её кухня.
Не случайно «Tsaghkunk Chef House» с годами превратился также в своеобразный образовательный центр для молодых поваров. Здесь проводятся профессиональные встречи, мастер-классы, международные контакты. Юра Саргсян с удовольствием передаёт свои знания и опыт молодёжи, будучи убеждённым, что будущее армянской кухни зависит от людей, которые продолжат это дело с той же самоотдачей.
Для него кулинария никогда не была просто профессией.
Это образ мышления. Это культура. Это ответственность перед историей и вкусовой памятью своего народа.
И именно это отношение с годами сделало Юру Саргсяна не просто успешным шеф-поваром, но одним из тех людей, благодаря которым армянская кухня продолжает достойно выступать на международных площадках.
Для Юры Саргсяна успех никогда не измерялся только наградами или высокими званиями. Для него самой высокой оценкой было то, что он смог превратить маленькое армянское село в один из центров международного гастрономического интереса.
Сегодня люди из разных стран мира приезжают в Цахкунк. Они приезжают не только попробовать приготовленные им блюда, но и увидеть, как можно превратить национальную кухню в живой символ культуры, истории и гостеприимства. Здесь каждый визит начинается с улыбки и завершается ощущением, что Армению узнали не только по достопримечательностям, но и по её вкусам.
В кухне, созданной Юрой Саргсяном, особое место занимают армянские традиционные рецепты. Однако он никогда не ограничивался только их воспроизведением. Его подход всегда заключался в том, чтобы сохранить традицию и в то же время представить её на языке, понятном и привлекательном для современного мира. Именно поэтому каждое его авторское блюдо подобно диалогу между прошлым и настоящим.
Особое признание получило одно из его авторских творений — люля-кебаб из севанских раков, которое сегодня многими уже воспринимается как одна из визитных карточек современной армянской кухни. Это блюдо — один из лучших примеров того, как можно сочетать национальные кулинарные традиции с новаторским мышлением, создавая нечто, что своим вкусом и идеей становится узнаваемым далеко за пределами Армении.
Однако деятельность Юры Саргсяна уже давно вышла за рамки одного ресторана или одной кухни.
Он с удовольствием передаёт свои знания и опыт молодёжи, будучи убеждённым, что кулинария — это не только техника. Это отношение, ответственность и культура. На его мастер-классах участвуют начинающие повара, студенты из разных областей Армении, а также специалисты, приехавшие из-за рубежа. В последнее время он провёл эксклюзивный мастер-класс и в кулинарной школе «Apicius Armenia», где поделился своим опытом с будущими поварами, лишний раз доказав, что настоящий мастер не только созидает, но и обучает.
Сегодня многие из его учеников уже работают в различных ресторанах Армении, продолжая те ценности, которые получили от своего учителя. А Юра Саргсян постоянно напоминает им одну простую истину: хорошее блюдо начинается не с рецепта, а с отношения человека. Готовить нужно так, как готовил бы для своей семьи — честно, с любовью и от всей души. Именно это мышление привело его и на международные арены.
За годы работы Юра Саргсян неоднократно представлял Армению на престижных кулинарных конкурсах, удостаиваясь высоких оценок. Он участвовал в мировом кулинарном конкурсе в Люксембурге и был удостоен серебряной медали. При его участии армянская команда успешно выступила на международном гастрономическом фестивале в Дагестане, завоевав золотые, серебряные и бронзовые медали. Армения была с честью представлена и на международной кулинарной выставке в Египте, где армянское национальное блюдо было признано одним из лучших.
В 2024 году Юра Саргсян снова оказался в центре международного внимания. На крупном гастрономическом турнире в Краснодарском крае сборная Армении, в состав которой он также входил, заняла почётное третье место, завоевав четыре серебряные и восемь бронзовых медалей. Эти успехи ещё раз подтвердили, что армянская кулинарная школа сегодня конкурентоспособна на самом высоком международном уровне.
Его деятельность была оценена и на родине. Юра Саргсян был награждён Председателем Национального собрания Республики Армения за значительный вклад в сохранение и развитие армянской традиционной кухни, удостоен благодарности губернатора Гехаркуникской области, множества профессиональных наград и почётных грамот. Созданный им «Tsaghkunk Chef House» был признан одним из лучших региональных ресторанов Армении, а также удостоен награды «Лучшая ресторанная концепция за пределами Еревана». Но пожалуй, самой высокой оценкой стал 2026 год. В рамках престижной международной премии WHERETOEAT INTERNATIONAL 2026 Юра Саргсян был включён в шорт-лист номинации «Шеф-повар года» в Армении, в число шести лучших шеф-поваров республики. Это был не случайный успех, а закономерный итог многолетней последовательной работы и беззаветной преданности своему делу.
Ещё более символично то, что это международное признание родилось не в одной из крупных мировых столиц, а в маленьком селе Гехаркуникской области. Это, пожалуй, самый важный посыл жизни Юры: великие дела можно совершать и на родной земле, если человек верит в свою идею и любит то, что создаёт.
Сегодня имя Юры Саргсяна уже давно стало не просто именем успешного шеф-повара. Оно ассоциируется с сохранением армянской кулинарной культуры, новаторством, профессиональной честностью и любовью к родине.
Когда люди из разных стран мира отправляются в путь в Цахкунк, они, возможно, приезжают попробовать армянские блюда. Но уезжая, они увозят с собой нечто гораздо большее — память о маленькой Армении, тепло армянского дома, гостеприимство нашего народа и убеждение, что настоящая кухня начинается не на кухне, а в сердце человека.
Именно поэтому история Юры Саргсяна — это не просто биография одного успешного повара. Это история человека, который смог превратить свою профессию в культурную миссию, своё родное село — в одну из важных остановок на гастрономической карте мира, а армянскую кухню — в живой символ национального достоинства и творческого духа.
И пока в Цахкунке горит огонь в очаге, из тонира поднимается аромат хлеба, а на кухне Юры Саргсяна рождаются новые идеи и новые вкусы, можно с уверенностью сказать: армянское кулинарное искусство продолжает жить, развиваться и побеждать в достойных руках.
ГОАР БОТОЯН
Специальный корреспондент «АЗГ» в РФ
-------------------------------------------------------------------------------------------
Ծաղկունքից մինչեւ միջազգային հեղինակավոր հարթակներ (на армянском языке)
Յուրա Սարգսյան. նա հայկական խոհանոցը վերածեց ազգային այցեքարտի
Կան մարդիկ, որոնց անունը վաղուց արդեն դուրս է եկել իրենց մասնագիտության շրջանակներից: Նրանք դառնում են իրենց գործի խորհրդանիշը, իրենց երկրի մշակութային դեսպանը, իրենց ժողովրդի ստեղծագործ ոգու կրողը: Այդպիսի մարդկանցից է շեֆ-խոհարար Յուրա Սարգսյանը, մարդ՝ որի կյանքն ու աշխատանքը լավագույն ապացույցն են, որ մեծ նվաճումների համար պարտադիր չէ ապրել աշխարհի խոշոր մայրաքաղաքներում: Երբեմն բավական է սիրել սեփական հողը, հավատալ սեփական ուժերին եւ երբեք չկորցնել վերադարձի ճանապարհը:
2026 թվականը Յուրա Սարգսյանի մասնագիտական կենսագրության մեջ նշանավորվեց եւս մեկ կարեւոր ձեռքբերումով: Հեղինակավոր WHERETOEAT INTERNATIONAL 2026 միջազգային մրցանակաբաշխության շրջանակում նա ընդգրկվեց Հայաստանի «Տարվա շեֆ-խոհարար» անվանակարգի կարճ ցուցակում՝ հայտնվելով հանրապետության լավագույն վեց շեֆ-խոհարարների շարքում: Նույն տարում աշխարհի յոթ երկրների լավագույն ռեստորաններն ու խոհարարները ներկայացնող այս հեղինակավոր հարթակում իր արժանի տեղն ունեցավ նաեւ նրա ստեղծած «Tsaghkunk Chef House» նախագիծը: Այդ գնահատականը ոչ միայն անձնական հաջողություն էր, այլեւ միջազգային ճանաչում հայկական խոհարարական մշակույթի նկատմամբ, որի նվիրյալներից մեկը երկար տարիներ եղել եւ մնում է Յուրա Սարգսյանը:
WHERETOEAT INTERNATIONAL-ը վաղուց արդեն պարզապես մրցանակաբաշխություն չէ: Այն միջազգային մասնագիտական հարթակ է, որտեղ հանդիպում են տարբեր երկրների գաստրոնոմիական մշակույթները, ձեւավորվում են ոլորտի զարգացման նոր ուղղություններն ու գնահատվում այն մարդիկ, ովքեր իրենց աշխատանքով փոխում են ժամանակակից խոհարարության պատկերացումը:
Յուրա Սարգսյանը ծնվել է 1979 թ. ապրիլի 3-ին Գեղարքունիքի մարզի Ծաղկունք գյուղում: Հենց այստեղ էլ սկսվել է նրա կյանքի այն ճանապարհը, որն այսօր ճանաչելի է դարձել ոչ միայն Հայաստանում, այլեւ նրա սահմաններից շատ հեռու:
1996-2004 թթ. նա սովորել է տնտեսագիտական համալսարանում, իսկ ավելի ուշ՝ 2010-2011 թթ.-ին, մասնագիտական վերապատրաստումներ է անցել Մոսկվայում եւ Կիպրոսում՝ խորացնելով խոհարարական գիտելիքներն ու ծանոթանալով միջազգային փորձին:
Սակայն Յուրայի իրական համալսարանը կյանքն էր: Նրա մասնագիտական ուղին սկսվել է դեռեւս 1998 թվականին: Առաջին քայլերը կատարել է որպես խոհարար, աշխատել տարբեր ռեստորաններում, տարիների ընթացքում ձեռք բերել փորձ, կատարելագործել վարպետությունն ու աստիճանաբար ձեւավորել սեփական ստեղծագործական ձեռագիրը: Նրա աշխատանքային կենսագրության մեջ իրենց տեղն ունեն «Արեւիկ», «Երգիր», «Արարատ Հոլ» ռեստորանները, այնուհետեւ՝ «Cascade Royal»-ը, «Alpine Castle»-ը, «Best Western Bohemian Resort»-ը եւ մի շարք հայտնի այլ հաստատություններ:
Տարիների ընթացքում նա ճանաչեց աշխարհի տարբեր խոհանոցներ, յուրացրեց նոր տեխնոլոգիաներ, աշխատեց միջազգային չափանիշներով, սակայն այդ ամբողջ ճանապարհին երբեք չկորցրեց ամենակարեւորը՝ հայկական խոհանոցի նկատմամբ ունեցած սերն ու պատասխանատվության զգացումը:
Շատերը, հասնելով մասնագիտական հաջողությունների, ձգտում են ավելի հեռու գնալ հայրենիքից: Յուրա Սարգսյանն ընտրեց հակառակ ճանապարհը: Նա վերադարձավ:
Վերադարձավ ոչ թե հանգստանալու, այլ ստեղծելու: Վերադարձավ այն համոզմամբ, որ որեւէ ճանաչում արժեք ունի միայն այն դեպքում, երբ կարողանում ես այն ծառայեցնել հայրենիքիդ:
Հենց այդ համոզմունքից էլ ծնվեց նրա ամենահամարձակ գաղափարը՝ ստեղծել մի վայր, որտեղ մարդիկ կգան ոչ միայն ճաշելու, այլեւ ճանաչելու Հայաստանը:
Շուտով այդ գաղափարը վերածվեց իրականության: Վերադառնալով հայրենի Ծաղկունք՝ Յուրա Սարգսյանը հիմնեց երկու հյուրատուն-ռեստորան, որոնք այսօր վաղուց արդեն հայտնի են ոչ միայն Հայաստանում, այլեւ նրա սահմաններից դուրս: Աշխարհի տարբեր երկրներից մարդիկ գալիս են այս փոքրիկ գյուղ՝ համտեսելու նրա հեղինակային ուտեստները, զգալու հայկական տան ջերմությունն ու բացահայտելու այն Հայաստանը, որը չի տեղավորվում զբոսաշրջային ուղեցույցների էջերում:
Դրանցից մեկը Յուրան անվանել է «Խոհարարի տուն»: Անվանումը պատահական չէ: Այն պարզապես հյուրատուն կամ ռեստորան չէ, այլ գաղափար, որն ունի իր հստակ առաքելությունը՝ պահպանել, զարգացնել եւ նոր շունչ հաղորդել հայկական խոհարարական ավանդույթներին:
«Խոհարարի տունը» մեծ ընտանիքի ստեղծած տուն է: Որդին ձեւավորում ու նկարազարդում է հյուրատան պատերը, մայրը պատրաստում է ավանդական հայկական պահածոներ, կինը ղեկավարում է հյուրատան աշխատանքը: Յուրաքանչյուրն իր ներդրումն ունի այդ տան մթնոլորտի ստեղծման գործում, եւ, թերեւս, հենց այդ պատճառով այստեղ հյուրը շատ արագ դադարում է իրեն պարզապես այցելու զգալուց:
Այսօր «Tsaghkunk Chef House» անունը վաղուց արդեն սովորական ռեստորան չի նշանակում: Այն դարձել է հայկական խոհարարական մշակույթի յուրօրինակ կենտրոն, որտեղ ազգային խոհանոցը ներկայացվում է ոչ թե որպես անցյալի հիշողություն, այլ որպես կենդանի մշակույթ, որը շարունակում է զարգանալ, նոր գաղափարներ ծնել եւ արժանապատվորեն ներկայանալ աշխարհին:
Այստեղ յուրաքանչյուր ուտեստ պատմություն ունի, յուրաքանչյուր բաղադրատոմս՝ հիշողություն, յուրաքանչյուր այցելու՝ սպասված հյուր է:
Աշխարհի տարբեր երկրներից մարդիկ գալիս են Ծաղկունք ոչ միայն համտեսելու Յուրա Սարգսյանի պատրաստած ուտեստները: Նրանք գալիս են զգալու հայկական տան մթնոլորտը, ծանոթանալու գյուղական կյանքի պարզությանը, հայկական հյուրընկալության մշակույթին եւ հասկանալու, թե ինչու է Հայաստանի մասին հաճախ սկսում խոսել հենց նրա խոհանոցը:
Պատահական չէ, որ «Tsaghkunk Chef House»-ը տարիների ընթացքում դարձել է նաեւ երիտասարդ խոհարարների կրթության յուրօրինակ կենտրոն: Այստեղ անցկացվում են մասնագիտական հանդիպումներ, վարպետաց դասեր, միջազգային շփումներ: Յուրա Սարգսյանը սիրով փոխանցում է իր գիտելիքներն ու փորձը երիտասարդներին՝ վստահ լինելով, որ հայկական խոհանոցի ապագան կախված է այն մարդկանցից, ովքեր կշարունակեն այս գործը նույն նվիրումով:
Նրա համար խոհարարությունը երբեք միայն մասնագիտություն չի եղել:
Դա մտածելակերպ է: Մշակույթ է: Պատասխանատվություն է սեփական ժողովրդի պատմության ու համային հիշողության նկատմամբ:
Եվ հենց այդ վերաբերմունքն է, որ տարիների ընթացքում Յուրա Սարգսյանին դարձրել է ոչ միայն հաջողակ շեֆ-խոհարար, այլեւ այն մարդկանցից մեկը, որոնց շնորհիվ հայկական խոհանոցը շարունակում է արժանապատվորեն ներկայանալ միջազգային հարթակներում:
Յուրա Սարգսյանի համար հաջողությունը երբեք չի չափվել միայն մրցանակներով կամ բարձր կոչումներով: Նրա համար ամենամեծ գնահատականը եղել է այն, որ կարողացել է փոքրիկ հայկական գյուղը դարձնել միջազգային գաստրոնոմիական հետաքրքրության կենտրոններից մեկը:
Այսօր աշխարհի տարբեր երկրներից մարդիկ գալիս են Ծաղկունք: Նրանք գալիս են ոչ միայն համտեսելու նրա պատրաստած ուտեստները, այլեւ տեսնելու, թե ինչպես կարելի է ազգային խոհանոցը վերածել մշակույթի, պատմության եւ հյուրընկալության կենդանի խորհրդանիշի: Այստեղ յուրաքանչյուր այց սկսվում է ժպիտով եւ ավարտվում այն զգացումով, որ Հայաստանը ճանաչեցին ոչ միայն տեսարժան վայրերով, այլեւ իր համերով:
Յուրա Սարգսյանի ստեղծած խոհանոցում առանձնահատուկ տեղ ունեն հայկական ավանդական բաղադրատոմսերը: Սակայն նա երբեք չի սահմանափակվել միայն դրանց վերարտադրությամբ: Նրա մոտեցումը միշտ եղել է պահպանել ավանդույթը՝ միաժամանակ այն ներկայացնելով ժամանակակից աշխարհին հասկանալի ու գրավիչ լեզվով: Այդ պատճառով նրա յուրաքանչյուր հեղինակային ուտեստ կարծես երկխոսություն լինի անցյալի եւ ներկայի միջեւ:
Հատկապես մեծ ճանաչում է ստացել նրա հեղինակային ստեղծագործություններից մեկը՝ Սեւանի խեցգետնից պատրաստված լուլա-քյաբաբը, որն այսօր շատերի կողմից արդեն ընկալվում է որպես ժամանակակից հայկական խոհանոցի այցեքարտերից մեկը: Այս ուտեստը լավագույն օրինակներից է, թե ինչպես կարելի է ազգային խոհարարական ավանդույթները համադրել նորարար մտածողության հետ՝ ստեղծելով մի բան, որն իր համով ու գաղափարով ճանաչելի է դառնում Հայաստանի սահմաններից դուրս:
Սակայն Յուրա Սարգսյանի գործունեությունը վաղուց արդեն դուրս է եկել մեկ ռեստորանի կամ մեկ խոհանոցի շրջանակներից:
Տարիների ընթացքում Յուրա Սարգսյանը բազմիցս ներկայացրել է Հայաստանը հեղինակավոր խոհարարական մրցույթներում՝ արժանանալով բարձր գնահատականների: Նա մասնակցել է Լյուքսեմբուրգում անցկացված համաշխարհային խոհարարական մրցույթին եւ արժանացել արծաթե մեդալի: Նրա մասնակցությամբ հայկական թիմը հաջողությամբ հանդես է եկել Դաղստանում անցկացված միջազգային գաստրոնոմիական փառատոնում, որտեղ նվաճել է ոսկե, արծաթե եւ բրոնզե մեդալներ: Հայաստանը պատվով ներկայացվել է նաեւ Եգիպտոսում անցկացված միջազգային խոհարարական ցուցահանդեսում, որտեղ հայկական ազգային ուտեստը ճանաչվել է լավագույններից մեկը:
2024 թվականին Յուրա Սարգսյանը կրկին միջազգային ուշադրության կենտրոնում էր: Կրասնոդարի երկրամասում անցկացված խոշոր գաստրոնոմիական մրցաշարում Հայաստանի հավաքականը, որի կազմում նա նույնպես ընդգրկված էր, զբաղեցրեց պատվավոր երրորդ տեղը՝ նվաճելով չորս արծաթե եւ ութ բրոնզե մեդալ: Այս հաջողությունները եւս մեկ անգամ հաստատեցին, որ հայկական խոհարարական դպրոցն այսօր մրցունակ է միջազգային ամենաբարձր մակարդակում:
Նրա գործունեությունը գնահատվել է նաեւ հայրենիքում: Յուրա Սարգսյանը պարգեւատրվել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախագահի կողմից՝ հայկական ավանդական խոհանոցի պահպանման եւ զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ավանդի համար, արժանացել է Գեղարքունիքի մարզպետի գնահատանքին, բազմաթիվ մասնագիտական մրցանակների ու պատվոգրերի: Նրա ստեղծած «Tsaghkunk Chef House»-ը ճանաչվել է Հայաստանի լավագույն մարզային ռեստորաններից, ինչպես նաեւ արժանացել է «Երեւանից դուրս լավագույն ռեստորանային կոնցեպտ» մրցանակին: Բայց, թերեւս, ամենաբարձր գնահատականը 2026 թվականն էր: Միջազգային հեղինակավոր WHERETOEAT INTERNATIONAL 2026 մրցանակաբաշխության շրջանակում Յուրա Սարգսյանը ընդգրկվեց Հայաստանի «Տարվա շեֆ-խոհարար» անվանակարգի կարճ ցուցակում՝ հանրապետության լավագույն վեց շեֆ-խոհարարների թվում: Դա պատահական հաջողություն չէր, այլ երկար տարիների հետեւողական աշխատանքի եւ սեփական գործին անմնացորդ նվիրվածության բնական արդյունքը:
Ավելի խորհրդանշական է այն, որ այդ միջազգային ճանաչումը ծնվեց ոչ թե աշխարհի խոշոր մայրաքաղաքներից մեկում, այլ Գեղարքունիքի մարզի մի փոքրիկ գյուղում: Սա, թերեւս, Յուրայի կյանքի ամենակարեւոր ուղերձն է. մեծ գործեր կարելի է անել նաեւ հայրենի հողի վրա, եթե մարդը հավատում է իր գաղափարին եւ սիրում է այն, ինչ ստեղծում է:
Այսօր Յուրա Սարգսյանի անունը վաղուց արդեն միայն հաջողակ շեֆ-խոհարարի անուն չէ: Այն ասոցացվում է հայկական խոհարարական մշակույթի պահպանման, նորարարության, մասնագիտական ազնվության եւ հայրենիքի նկատմամբ սիրո հետ:
Երբ աշխարհի տարբեր երկրներից մարդիկ ճանապարհ են ընկնում դեպի Ծաղկունք, նրանք, գուցե, գալիս են համտեսելու հայկական ուտեստները: Բայց հեռանալիս իրենց հետ տանում են շատ ավելին՝ փոքրիկ Հայաստանի հիշողությունը, հայկական տան ջերմությունը, մեր ժողովրդի հյուրընկալությունը եւ այն համոզմունքը, որ իսկական խոհանոցը սկսվում է ոչ թե խոհանոցում, այլ մարդու սրտում:
Հենց այդ պատճառով էլ Յուրա Սարգսյանի պատմությունը միայն մեկ հաջողակ խոհարարի կենսագրությունը չէ: Դա պատմություն է մարդու, որը կարողացավ իր մասնագիտությունը դարձնել մշակութային առաքելություն, իր հայրենի գյուղը՝ աշխարհի գաստրոնոմիական քարտեզի կարեւոր կանգառներից մեկը, իսկ հայկական խոհանոցը՝ ազգային արժանապատվության ու ստեղծագործ ոգու կենդանի խորհրդանիշ:
Եվ քանի դեռ Ծաղկունքում վառվում է օջախի կրակը, թոնրից հացի բույր է բարձրանում, իսկ Յուրա Սարգսյանի խոհանոցում ծնվում են նոր գաղափարներ ու նոր համեր, կարելի է վստահ ասել՝ հայկական խոհարարական արվեստը շարունակում է արժանի ձեռքերում ապրել, զարգանալ եւ… հաղթել:
ԳՈՀԱՐ ԲՈՏՈՅԱՆՌԴ-ում
«Ազգի» հատուկ թղթակից



Добавить комментарий