По случаю Дня России Русский дом в Ереване сделал сюрприз 98-летнему ветерану из Карабаха

12 июня, 2021 - 15:56

По случаю дня России Русский дом в Ереване (Россотрудничество в Армении) передал медаль «75 лет Победы» 98-летнему ветерану Великой Отечественной войны Сурену Николаевичу Ишханяну, который вследствие войны в Нагорном Карабахе лишился дома в селе Джракуз Гадрутского района и сейчас в числе других временных переселенцев живет в Ереване. Об этом сообщили РИА Новости в пресс-службе Русского дома в Ереване.

Отметим, ветераны Великой Отечественной войны из Нагорного Карабаха из-за статуса непризнанной республики были лишены возможности получать юбилейные медали, выплаты.

«Родные люди пришли», - этими словами встретил ветеран сотрудников Русского дома в Ереване и Объединения ветеранов Республики Армения во главе с председателем Симоном Есаяном.

Для Сурена Ишханяна Великая Отечественная война началась 17 сентября 1942 года. Он попал в Грозный в 839 стрелковый полк 402 стрелковой дивизии и прошел войну командиром пулеметного расчета. Под Таганрогом был тяжело ранен в голову и глаз. Долгое время лежал в госпитале в Оржоникидзе, но даже после ранения пошел добровольцем на фронт, где пробыл до ноября 1945 года.

Он награжден орденами и медалями, у него есть фотографии старых лет, но все осталось в родовом доме в Гадруте. В октябре 2020 года, когда все вынужденно покидали Гадрут, дед Сурен отказался оставлять родной дом, сказал, что уже довольно пожил и хочет умереть в своем доме. Дети, внуки и правнуки очень сильно переживали за дедушку и в одну ночь все сумели вывести его из дома и увезти в Ереван. Сейчас ветеран живет в маленькой квартирке сына - Руслана, который получил жилье в начале 90-х, работая на железной дороге.

«Но главное сейчас мы все вместе», - говорит Руслан. А дед Сурен со слезами на глазах добавляет: «Я вышел в одной вот этой рубашке и брюках, в кармане был паспорт… Все осталось там…»

А там осталась многовековая история рода – не только отчий дом, сад, фотографии, но и могилы деда, отца, матери, жены…

До переезда в Ереван Сурен Николаевич жил в Джракузе один, ухаживал за садом, играл с правнуками в футбол, которые приезжали к нему из другого карабахского села – Чартара, где живет дочь.

А вот в Ереване, в квартире дед Сурен не просто тоскует. Недавно упал и сломал шейку бедра. Сурену Николаевичу сделали операцию, но шов заживает с трудом, поэтому дети и внуки каждые три дня возят его в больницу, веря, что дед встанет на ноги. А дедушка говорит: «Воздуха, воздуха мне здесь не хватает!»

Он хорошо помнит войну. Да и вообще все войны, которые пришлось ему пережить. Несмотря на возраст, он сохранил хорошую память. Молодому поколению желает жить в мире, работать честно, уважать друг друга.

«Проект гуманитарной поддержки временно перемещенных лиц Русского дома в Ереване продолжается. В ближайшее время мы навестим еще одного ветерана – переселенца из Карабаха», - сказала ведущий специалист по координации гуманитарных программ Русского дома в Ереване Елена Шуваева-Петросян.

Отметим, семье ветерана также были переданы продуктовые пакеты и денежные средства от семей русских военных в Армении и ряда меценатов.

***

Ռուսաստանի օրվա կապակցությամբ Ռուսական տունը Երևանում անակնկալ մատուցեց 98-ամյա արցախցի վետերանին

Ռուսաստանի օրվա կապակցությամբ Երևանի Ռուսական տունը («Ռոսսոտրուդնիչեստվո») «Հաղթանակի 75-ամյակը» մեդալը հանձնեց Հայրենական Մեծ պատերազմի 98-ամյա արցախցի վետերան Սուրեն Իշխանյանին, ով 44-օրյա պատերազմի արդյունքում կորցրել է իր տունը Հադրութի շրջանի Ջրակուզ գյուղում և այժմ ապրում է Երևանում: Այս մասին հայտնում է Երևանում Ռուսաստանի տան մամուլի ծառայությունը:

Նշենք, որ արցախցի Հայրենական Մեծ պատերազմի վետերանները չճանաչված հանրապետության կարգավիճակի պատճառով զրկված են եղել հոբելյանական մեդալներ ու վճարումներ ստանալու հնարավորությունից:

«Հարազատ մարդիկ են եկել», - այս խոսքերով ողջունեց վետերանը Երևանի Ռուսական տան աշխատակիցներին և ՀՀ վետերանների ասոցիացիայի նախագահ Սիմոն Եսայանին:

Սուրեն Իշխանյանի համար Հայրենական Մեծ պատերազմը սկսվեց 1942 թվականի սեպտեմբերի 17-ին: Տագանրոգում նա ծանր վիրավորվել է գլխի և աչքի շրջանում: Երկար բուժվելուց հետո կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, որտեղ մնացել է մինչև 1945 թվականի նոյեմբերը:

Պարգևատրվել է շքանշաններով և մեդալներով, ունի այդ տարիների լուսանկարներ, բայց ամեն ինչ մնացել է Հադրութի ընտանեկան տանը: 2020 թվականի հոկտեմբերին, երբ բոլորը ստիպված էին լքել Հադրութը, Սուրեն պապը հրաժարվեց թողնել իր տունը, ասաց, որ նա արդեն բավական ապրել է և ցանկանում է մահանալ իր տանը: Երեխաները, թոռները և ծոռները շատ էին անհանգստանում պապի համար և մի գիշերվա ընթացքում հասցրեցին համոզել նրան և տեղափոխել Երևան: Այժմ վետերանն ապրում է իր որդու `Ռուսլանի, փոքրիկ բնակարանում:

«Բայց գլխավորն այն է, որ մենք բոլորս միասին ենք», - ասում է Ռուսլանը: Իսկ Սուրեն պապը արցունքներն աչքերին ավելացնում է. «Ես դուրս եկա այս վերնաշապիկով և տաբատով, գրպանումս մենակ անձնագիրս էր... Ամեն ինչ այնտեղ մնաց ...»:

Իսկ մնաց ոչ միայն հայրական տունը և այգին, այլ ընտանիքի դարավոր պատմությունը ՝ լուսանկարները, պապի, հոր, մոր, կնոջ գերեզմանները ...

Նախքան Երևան տեղափոխվելը Սուրեն պապը ապրում էր Ջրակուզում միայնակ, այգին էր խնամում, ֆուտբոլ էր խաղում հյուր եկած ծոռների հետ: Իսկ Երևանում, բնակարանում, Սուրեն պապը շատ է տխրել: Վերջերս ընկավ և կոտրեց կոնքոսկրը: Սուրեն պապին վիրահատեցին, բայց կարը դժվարությամբ է լավանում, ուստի երեխաներն ու թոռները երեք օրը մեկ նրան հիվանդանոց են տանում ՝ հավատալով, որ ոտքի կկանգնի: Սակայն պապն ասում է. «Օդ, ինձ այստեղ օդը չի հերիքում»:

Նա լավ է հիշում պատերազմը՝ բոլոր պատերազմները, որոնք տեսել է կյանքի ընթացքում: Չնայած տարիքին ՝ նա լավ հիշողություն ունի: Երիտասարդ սերնդին ցանկանում է խաղաղ ապրել, ազնիվ աշխատել, հարգել միմյանց:

«Երևանի Ռուսական տունը շարունակվում է իր՝  ժամանակավորապես տեղահանված անձանց մարդասիրական աջակցության նախագիծը: Մոտ ապագայում մենք կայցելենք մեկ այլ արցախցի վետերանի», - ասաց Երևանի Ռուսական տան մարդասիրական ծրագրերի համակարգման առաջատար մասնագետ Ելենա Շուվաևա-Պետրոսյանը:

Նշենք, որ վետերանի ընտանիքին սննդի փաթեթներ և դրամական աջակցություն է տրամադրվել նաև Հայաստանում գտնվող ռուս զինվորականների ընտանիքներից և այլ բարերարներից:

Комментарии

Знаем, знаем про этот "сюрприз" "Русского дома", называется продажа древних армянских территорий Арцаха кочевым дикарям АЗВЕРЬбайджана. Этому сюрпризу уже больше 100 лет...

Добавить комментарий

Plain text

  • HTML-теги не обрабатываются и показываются как обычный текст
  • Адреса страниц и электронной почты автоматически преобразуются в ссылки.
  • Строки и параграфы переносятся автоматически.
CAPTCHA
Тест для фильтрации автоматических спамботов
Target Image